Należy promować gęstą i zróżnicowaną strukturę miejską. Użytkowanie  terenu powinno być wydajne. Należy:


Wdrożenie i promowanie gęstego i zrównoważonego użytkowania terenu

Analiza aktualnej struktury pozwoli określić szanse stworzenia gęstej i przestrzennej struktury miejskiej. Szczegółowe badanie bieżącego użytkowania terenu oraz przyszłych potrzeb może również przyczynić się do wprowadzenia innowacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na położenie, typ zabudowy oraz efektywne  użytkowanie  terenu. Drogi i pozostała infrastruktura powinny być zaplanowane w ten sposób uwzględniający przyszłe warunki klimatyczne (obsunięcia terenu, ulewne deszcze, mróz itp.).

Określanie położenia zabudowy uzupełniającej

Lokalizacje umożliwiające zabudowę uzupełniającą w istniejącej strukturze miejskiej, jak również obszary z  połączeniami lub infrastrukturą transportu publicznego, należy potraktować priorytetowo. Ponadto nieużytki poprzemysłowe położone w strukturze miejskiej  mogą stworzyć wyjątkowe szanse na ponowne zagospodarowanie. Należy również wziąć pod uwagę kwestie regionalne. Planowanie międzymiastowe (planowanie regionalnej struktury) umożliwia efektywne wykorzystanie regionów. Międzymiastowe plany strategiczne są  użytecznym narzędziem na potrzeby planowania.

Łączenie funkcji

Budynki i obszary powinny łatwego przystosowywać się do zmian zachodzących na przestrzeni czasu – w zakresie wykorzystania, mieszkańców i środowiska. Obszary mogą być użytkowane na wiele sposobów, oferując mieszkańcom możliwość pracy, mieszkania i odpoczywania w tym samym miejscu. Takie rozwiązanie przyczyni się do nawiązania kontaktu przez różne grupy osób podczas współdzielenia przestrzeni. Ponadto wydajność wykorzystania przestrzeni zwiększa się ze względu na użytkowanie danego obszaru przez różne grupy, o różnej porze dnia i nocy. Co więcej, istniejąca infrastruktura powinna być wykorzystywana cały rok, nawet w trochę innych celach. Nieustanne i wielorakie wykorzystywanie może pomóc obniżyć koszty utrzymania. Obszary lub przestrzenie, które nie są wykorzystywane podczas niektórych pór roku, weekendów lub w pewnych porach  dnia lub nocy mogą być wykorzystane do innych celów, w tym nawet do promowania lokalnego rozwoju gospodarczego.

Różne rodzaje zabudowy mieszkalnej (budynki wielorodzinne, domy wolnostojące i domy szeregowe) oraz podstawowe lokalne usługowe (szkoły, przedszkola, sklepy i służba zdrowia) powinny być dostępne w tych samych obszarach zamieszkania. Wszystko to ograniczy konieczność podróżowania. Rozwój wzdłuż korytarzy wydajnego transportu publicznego i przystanków transportu publicznego, szczególnie kolejowego, powinien być traktowany priorytetowo. Dotarcie do punktów usługowych i miejsca pracy za pomocą transportu publicznego jest wymogiem minimum. Jednakże idealnym rozwiązaniem byłaby możliwość dotarcie do nich  pieszo lub na rowerze. Wspólne korzystanie z samochodów (ang. car pooling) jest efektywne związanie/ możliwość  dla regionów o rzadkiej zabudowie.

Zapewnienie sprawnego transportu publicznego oraz infrastruktury dla pieszych i rowerzystów

Należy dokładnie rozważyć zabudowę  poza istniejącą strukturą. Taka tendencja może oznaczać konieczność ponoszenia w przyszłości znacznych kosztów, ponieważ usługi prywatne i publiczne nie będą ulokowane w optymalny sposób. Nieefektywnych sieci wymagają dużego nakładu środków do ich zbudowani i utrzymania. Ponadto trudno jest naprawić istniejącą, rozproszoną infrastrukturę i uczynić ją bardziej kompaktową.   Infrastruktura dla pieszych i rowerzystów powinna zostać rozbudowana. Należy zapewnić przestrzeń dla pieszych w centrum miasta, co zwiększyć atrakcyjność obszaru oraz przyniesie korzyści lokalnej gospodarce.

Proszę zapoznać się z innymi sekcjami w planowaniu łagodzenia i przystosowanie do skutków zmiany klimatu:

» Lokalny klimat i scenariusze przyszłego klimatu
» Zrównoważony transport
» Efektywność energetyczna
» Wygodne i zdrowe otoczenie
» Udział społeczeństwa i zaangażowanie interesariuszy
» Planowanie strategiczne
» Koszty